معراج پیامبر

بنا به روايتي، پيامبر گرامي اسلام، در شب 17 ماه رمضان سال 12 بعثت به امر خداوند از مكه به بيت المقدس سير كرده و از آنجا به آسمان‏ها عروج نمودند.

آغاز و انجام اين سفر در سورهٴ مباركهٴ «اسراء» مشخص شد به لحاظ زمين، اما به لحاظ آسمانها در سورهٴ مباركهٴ «نجم» بقيه داستان آمده. سورهٴ «اسراء» براي اسراست و سورهٴ «نجم» براي معراج است آنجا كه ﴿دَنَا فَتَدَلَّي ٭فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَي﴾ آنجا مربوط به معراج است، اما اين براي سِير از مسجدالحرام تا مسجدالاقصاست،

﴿سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَي بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَي الْمَسْجِدِ الْأَقْصَي الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ ﴿1﴾

اسرا به معنای بردن در شب است.

خود موساي كليم با پاي خود به طور رفت ﴿جَاءَ مُوسَي لِمِيقَاتِنَا﴾ اما سخن از بُردن است با جلال و شكوه ذات اقدس الهي فرستاده‌هاي خود را ارسال كرد و پيغمبر را برد نه اينكه پيغمبر رفته باشد «ذهب و جاء» نيست ﴿أَسْرَي بِعَبْدِهِ﴾.

مطلب بعدي آن است كه القاب ديگر نظير نبوت، رسالت، ولايت اينها را مطرح نفرمود براي اينكه همه آنها محصول عبوديت است، اگر كسي عبدِ خالص شد شايسته دريافت آن كمالات است.

 برگرفته از درس تفسیر سوره اسرا-آیت الله جوادی عاملی