چرا باید به فقرا کمک کنیم!

یه دفعه یکی از شاگردام گفت :آقا اینکه میگن روزه بگیریم تا بفهمیم فقرا چی میکشن برای من قابل قبول نیست. ما کار کردیم زحمت کشیدیم به جایی رسیدیم خوب می خوریم به ما چه!!

شاید اگه یکم تو اجتماع بیشتر می بود با زحمت یه سری ها بیشتر آشنا میشد اینو نمی گفت.

بهش گفتم می دونی من با خودم چی فکر می کردم. اگه من امروز دارم میرم خونه یهو یه ماشین بهم بزنه و دو تا پام فلج بشه آیا بازم این موقعیت و جایگاه شغلیو دارم.آیا کسی به من کلاس میده؟آیا کسی پروژه به یه مهندس معلول میده؟

یا فرض کن یه لخته خون چند میکرونی توی یکی از موی رگهای سرم گیر کنه و من سکته کنم و گوشه خونه بیفتم.آیا بازم می تونم کار کنم.

یا اگه نابینا بشم کی پیش یه مهندس نابینا میاد برای پروژه و مشاوره!!!

به فکر فرو رفت. گفتم اینکه من الان اینجام بابا و مامان تو موقعیت ممتازی دارن به هیچی بند نیستیم. خدا بهمون لطف کرده. وگرنه ممکنه به راحتی همه چیزو از دست بدیم.

پس این نیست که بگیم هممش از ماست. همش از لطف خداست. باید یه جوری این لطفو جبران کنیم. به این میگن شکر. خود خدا گفته این شکر تو انفاق به فقراست.

بماند که تا حالا اسم انفاق را هم نشنیده بود.